One line mula sa sermon ni Father ng Homily kanina:
may isang babae na walang asawa, tinanong niya ito, “Bakit ayaw mong mag-asawa?” sumagot ang babae, “kase po nasaktan na ako nung unang beses akong nagmahal, ayoko na maulit.”
PAIN. How will you describe it?
ayon sa http://education.yahoo.com/reference/dictionary/entry/pain,
Pain is an unpleasant sensation occurring in varying degrees of severity as a consequence of injury, disease, or emotional disorder.
at ayon naman sa dalawa kong kaibigan,
Pain is a complete opposite of pleasure
- C.B.Guerrero
Pain causes you to get hurt
- J.M.del Villar
Mga simpleng kahulugan, pero may malalim na paliwanag, depende sa kung sino ang magbibigay ng kahulugan.
PAIN o sakit sa tagalog.
kirot, kalungkutan, sama ng loob, lungkot.
iba pang tagalog na salitang may kaugnayan sa salitang “sakit”
hindi naman lahat ng sakit na nararamdaman ay dahil na sa break-up o iniwan ng minamahal. pwede din namang makaramdam ng sakit kapag nasusugutan (literally). sa totoo lang, lahat ng tao, nakaramdam na ng sakit. kahit pa yung mga baby na bagong panganak, nasasaktan eh.
pero bakit may mga taong ayaw masaktan? kahit hindi pa nila nasusubukan, umaayaw na sila. dahil ba sa naramdaman na nila yon at hindi sila madaling nakarecoverer? sa katunayan nga, mas nagiging malakas tayo, natututo tayong bumangon at tumayo pag nasaktan, tulad ng isang bata na kapag nadapa, agad agad itong bumabangon. sa kadahilanang ayaw natin na habang-buhay tayong iiyak sa kamaliang nagawa natin o ng iba satin.
at para sa’kin,
PAIN is the true feeling when you take the risk of falling…
in LOVE :)
I will never forget
thanks meg! :) you never forget :)
grabe, message palang niya,
nagshushoot-up na ang bp ko,
tumataas na ang heart rate ko.
at ang bilis ng lub dub sa dibdib ko.
Iba Epekto MO Saken.
- aug.25.2011
Times Up!
1:43, ang oras na madalas kong makita tuwing titingin ako sa relo.
may significance? nagkataon nga lang ba o sinasadya ba talaga ng panahon? aba ewan. di ko alam.
ang salitang patok na patok pero gasgas na gasgas.
pasensya na, di ako naniniwala sa salita.
try mo iparamdam ng matuwa ako.
kaso minsan parang multo,
BIGLANG NAGLALAHO.
nung bata kase ako, tuwang-tuwa ang puso ko,
pero habang tumatanda ako, nagtatanda din ako.
minsan na kasing may nagsabi,
“I Love You from the bottom of my heart”
pero bakit ang ending, naging,
“I Love You, KASE ANG SARAP MO PAGLARUAN”
btw, this is not based from experiece :)
*di din ako defensive. haha xD
may significance? nagkataon nga lang ba o sinasadya ba talaga ng panahon? aba ewan. di ko alam.
143 (numerical code for I Love You)
I Love You sa English
Mahal Kita sa Tagalog
Wo Ai Ni sa Chinese
Je t’aime sa French
Ti Amo sa Italian
Aishite Imasu sa Japanese
Saranghae sa Korean
ang salitang patok na patok pero gasgas na gasgas.
pasensya na, di ako naniniwala sa salita.
try mo iparamdam ng matuwa ako.
kaso minsan parang multo,
BIGLANG NAGLALAHO.
nung bata kase ako, tuwang-tuwa ang puso ko,
pero habang tumatanda ako, nagtatanda din ako.
minsan na kasing may nagsabi,
“I Love You from the bottom of my heart”
pero bakit ang ending, naging,
“I Love You, KASE ANG SARAP MO PAGLARUAN”
btw, this is not based from experiece :)
*di din ako defensive. haha xD
Treats for everyone
MASAYA. That's what I can feel right now. There's this feeling of being contented 'coz you made something productive today.
umaga. 11 na kaya ako nagising. haha. nagluto ng lunch ko - beans, tuna, wheat bread, salad, milk and water (diet ako eh) then mga 3, nagpunta ng paco to do "council thing" ang magprint ng mukha ng iba't ibang kilalang tao sa aming kolehiyo. pero secret na yung ibang detalye. haha!
pero wait, teka! babasa muna ako ng isang powerpoint. hihi :)
(after 3 hours...)
i'm back. haha.
so ayun nga, i met some of my few friends sa paco, coz i super missed them a lot. ngayon ko nalang ulit sila nakita after 3 years. haha! literally 3 years :) konting kwentuhan and kamustahan. and there, mga 6:30, i decided to go home.
around 7p.m. i prepared my dinner, boiled chicken, wheat bread and water (syempre diet paren) oh btw, plus sunkist and apples which I shared to some of my dorm friends (charles, calvin, joy, paolo & alfred) kelangan talaga nagdrop names ako noh? haha :) lalungss (ayan na naman daw ako sa luuuuuungs ko, sabi ni charles), natuwa ako magshare eh. haha. and namahagi din ako ng toyo ko este soysauce (wala akong toyo aaah). hahaha!
so after that, i started to study for my quiz tomorrow :) kahit medyo tamad ako. haha. and guess what, I spent agaiiin for a cup of coffee. urgh! well, effective naman kase hanggang ngayon (1:55a.m. na) gising parin ako. whew :)
11p.m. we went back to dorm, para ano? para mambulabog sa ibang kwarto (well ako lang naman yun) haha! kaya hanggang ngayon, gising pa ako, kase magbabasa pa ako. sana lang may pumasok sa utak ko :) anw, havta go. latersss readersss!
P.S.
Charles, Sorry. alam mo kung baket :) peace offering: isang plato ng yakisoba. haha! enjoy :D
produktibo? wooooow aaah!
may bagong word sa bokabularyo ko.
haha! ano nga ba nagawa ko?
umaga. 11 na kaya ako nagising. haha. nagluto ng lunch ko - beans, tuna, wheat bread, salad, milk and water (diet ako eh) then mga 3, nagpunta ng paco to do "council thing" ang magprint ng mukha ng iba't ibang kilalang tao sa aming kolehiyo. pero secret na yung ibang detalye. haha!
pero wait, teka! babasa muna ako ng isang powerpoint. hihi :)
(after 3 hours...)
i'm back. haha.
so ayun nga, i met some of my few friends sa paco, coz i super missed them a lot. ngayon ko nalang ulit sila nakita after 3 years. haha! literally 3 years :) konting kwentuhan and kamustahan. and there, mga 6:30, i decided to go home.
around 7p.m. i prepared my dinner, boiled chicken, wheat bread and water (syempre diet paren) oh btw, plus sunkist and apples which I shared to some of my dorm friends (charles, calvin, joy, paolo & alfred) kelangan talaga nagdrop names ako noh? haha :) lalungss (ayan na naman daw ako sa luuuuuungs ko, sabi ni charles), natuwa ako magshare eh. haha. and namahagi din ako ng toyo ko este soysauce (wala akong toyo aaah). hahaha!
so after that, i started to study for my quiz tomorrow :) kahit medyo tamad ako. haha. and guess what, I spent agaiiin for a cup of coffee. urgh! well, effective naman kase hanggang ngayon (1:55a.m. na) gising parin ako. whew :)
11p.m. we went back to dorm, para ano? para mambulabog sa ibang kwarto (well ako lang naman yun) haha! kaya hanggang ngayon, gising pa ako, kase magbabasa pa ako. sana lang may pumasok sa utak ko :) anw, havta go. latersss readersss!
P.S.
Charles, Sorry. alam mo kung baket :) peace offering: isang plato ng yakisoba. haha! enjoy :D
Friends to keep or kick?
bakit kaya ganun? may mga tao na sa simula mo lang kaibigan. pero kapag nagtagal na, parang hindi mo na kilala. well, marami na akong nakilalang ganyan. at may category din ako para dyan.
- mga “kaibigan” sa tunay na buhay, friends din sa facebook. pero pag nagtagal, hindi man lang makabati ng “hi/hello”
- mga “kaibigan” sa facebook (kilala din personally) pero kapag nakita sa personal, akala mo parang may sakit kung makaiwas.
well eto pinakamatindi,
- mga “kaibigan” na sa simula super todo kung makapagtext, akala mo parang walang bukas. sa susunod na araw, parang bulang biglang mawawala. kaya pala siya wagas kung makapagtext, kase hindi mo na mararamdaman ang presensya niya in the future. at kapag tinext mo ulit, tatanungin ka ng “hi. sorry, who’s this?” saklap. akala mo walang pinagsamahan.
o tinamaan ka ba? haha :P
based on experience kase eh. haha!
- mga “kaibigan” sa tunay na buhay, friends din sa facebook. pero pag nagtagal, hindi man lang makabati ng “hi/hello”
- mga “kaibigan” sa facebook (kilala din personally) pero kapag nakita sa personal, akala mo parang may sakit kung makaiwas.
well eto pinakamatindi,
- mga “kaibigan” na sa simula super todo kung makapagtext, akala mo parang walang bukas. sa susunod na araw, parang bulang biglang mawawala. kaya pala siya wagas kung makapagtext, kase hindi mo na mararamdaman ang presensya niya in the future. at kapag tinext mo ulit, tatanungin ka ng “hi. sorry, who’s this?” saklap. akala mo walang pinagsamahan.
o tinamaan ka ba? haha :P
based on experience kase eh. haha!
Just keep dreaming
dreaming of being robbed is not fun.
sometimes, all you have to do is to
wake up and STOP.
"Wait, did it happened for a reason?"
sometimes, all you have to do is to
wake up and STOP.
"Wait, did it happened for a reason?"
I got tired of waiting
kung ang tao na nagpapahinga ay napapagod,
pano pa kaya ang pusong walang tigil sa pagtatrabaho?
hindi sa lahat ng pagkakataon,
kaya kong maghintay. dahil,
tulad ng iba, napapagod din ako.
---
iiwan ko na 'tong palaisipan para
sa lahat ng makakabasa nito :)
Eye-bugging eyes
the eye is the window of the soul.
pero ‘pag puyat ako, asahan mong,
mas mukha akong soul! Haha :)) =)
naranasan mo na bang hindi
matulog ng bente-kwatro oras?
eh yung mas higit pa don?
well, ako OO.
Madalas, o sabihin na nating,
halos araw-araw mula ng
tumuntong ako ng PT proper.
malalim at namamagang mata.
hindi lang yan, may kasama pang
bonus na eye-bugs.
nung una, naiinis ako sa dulot nito.
pero naisip ko, pinagpuyatan ko ‘to eh.
kaya mamahalin ko ‘to! haha :D
ngayon, hindi na naman ako natulog.
simple lang, kase may pasok ako ng maaga.
at naglaro ako. haha! (magaling ako eh)
ending, mukha akong tsonggang puyat!
namamaga.nangingitim.malalim
may extra pagod at stress pa yan.
pero kahit na ganun,
excited ako sa overnight namin. hihi.
namiss ko kase mga kaibigan ko eh :)
for sure, gising na gising ako
sa kwentuhan at tawanan.
LALO NA SA MGA CHISMIS NI TIN!
Haha. Ganyan kita namiss eeh :P
so, pano ba yan.
i’m off for the mean time :)
Laterrrs.
RCT Tx
Sweetness can cause too much PAIN.
Bakit ko nasabi? Wala lang, trip ko lang. sakit kase ng ngipin ko eh. haha!
(pero ano nga naman palang care niyo sa ngipin kong makirot-kirot, eh hindi naman yung sa inyo yung masakit. haha! drama luuungs.)
And this was my day, madaming masakit.
I woke up around 7a.m. nakatulugan ko pala yung laptop ko. bagal kase ng internet namin eh. pesteng globe yan, panira ng schedule. haha! Anyway, back to topic. So ayun nga, maaga ako nagising, pero dahil inaantok ako, nakatulog ulit ako. May appointment ako sa dentista ng 9a.m. biglang nagtext yung tita ko, sabi niya 10a.m. nalang daw. buti nalang na-adjust, may balak pa talaga kasi akong managinip. haha. so ayun, pagdating ng 9:30, (hindi pa ako kumikilos, kase nga ang tamad ko) nagtext yung dentista ko na 11 nalang daw ako pumunta. (hay buti nalang - pero nalate pa din ako sa lagay na yan) haha! Dumayo pa ako ng UE para magpa-RCT. pangalawang treatment ko na ‘to, kaya “no sweat” ika nga. pero mali ako. pumunta ako ng dentista ng walang dalang armas. hindi ako handa para sa mga mangyayari ngayang araw. pagdating ko dun, pinabili ako ni tita ng lunch. potek, hindi ko sukat akalain na babaybayin ko ang kahabaan ng mendiola para sa dalawang piraso ng wow steak sa KFC. talagang “WOW” dahil sa sobrang layo. hindi pa ako nakakapunta dun, gutom na ako. eh syempre babalik pa ako sa pinangalian ko, jusme, doble-dobleng init at pawis sa kilikili ang inabot ko. naka-longsleeved cardigan pa ako. san ka pa. katirikan ng araw, ginaw na ginaw ang outfit ko. haha. O hindi pa tapos. wait.
pagkatapos ko maglunch, eto na treatment. nakikita ko na ang mahiwagang silya na aking bubutasin. akalain mo yun, sa isang upuan, limang oras lang naman akong nakanganga. sakit sa panga! at eto matindi. hindi ko sukat akalain na may ganitong laban. hindi ako prepared (maygalibeybehh) malay ko bang tuturukan ako ng injection para sa anesthesia. (sakit kaya yun) manhid tuloy yung isang quadrant ng mukha ko. tapos may iniinject pang gamot na (shet sana hindi nalang ako nagpatreatment) LASANG ZONROX (kahit di pa ako nakakatikim nun) kadiri kaya! nakakasuka. pero ano pa bang magagawa ko, nakaupo na ako eh. haha! tapusin na to, para makauwi na ako. :D
7:15, ayan ang pinakahihintay kong oras ngayong araw. natapos ang kalahati ng treatment ko. uuwi na ako. ay hindi, mag-e.SM pa pala ako. Btw, nakabili na din ako ng inaasam asam ko na chizmuffin. hahaha. okay moving on. dapat magdidinner kami sa SM nila (Jet, JL & AJ) kaso hindi ko alam kung bat napunta kami sa faustina’s. haha :) dun ko lang narealize na, hindi madaling kumain pag may anesthesia sa bibig. (grabidaad lang talaga)
Sana pala, hindi nalang ako nahilig sa matamis. para hindi ako nagpapakahirap magsalita at kumain ngayon.
Bakit ko nasabi? Wala lang, trip ko lang. sakit kase ng ngipin ko eh. haha!
(pero ano nga naman palang care niyo sa ngipin kong makirot-kirot, eh hindi naman yung sa inyo yung masakit. haha! drama luuungs.)
And this was my day, madaming masakit.
I woke up around 7a.m. nakatulugan ko pala yung laptop ko. bagal kase ng internet namin eh. pesteng globe yan, panira ng schedule. haha! Anyway, back to topic. So ayun nga, maaga ako nagising, pero dahil inaantok ako, nakatulog ulit ako. May appointment ako sa dentista ng 9a.m. biglang nagtext yung tita ko, sabi niya 10a.m. nalang daw. buti nalang na-adjust, may balak pa talaga kasi akong managinip. haha. so ayun, pagdating ng 9:30, (hindi pa ako kumikilos, kase nga ang tamad ko) nagtext yung dentista ko na 11 nalang daw ako pumunta. (hay buti nalang - pero nalate pa din ako sa lagay na yan) haha! Dumayo pa ako ng UE para magpa-RCT. pangalawang treatment ko na ‘to, kaya “no sweat” ika nga. pero mali ako. pumunta ako ng dentista ng walang dalang armas. hindi ako handa para sa mga mangyayari ngayang araw. pagdating ko dun, pinabili ako ni tita ng lunch. potek, hindi ko sukat akalain na babaybayin ko ang kahabaan ng mendiola para sa dalawang piraso ng wow steak sa KFC. talagang “WOW” dahil sa sobrang layo. hindi pa ako nakakapunta dun, gutom na ako. eh syempre babalik pa ako sa pinangalian ko, jusme, doble-dobleng init at pawis sa kilikili ang inabot ko. naka-longsleeved cardigan pa ako. san ka pa. katirikan ng araw, ginaw na ginaw ang outfit ko. haha. O hindi pa tapos. wait.
pagkatapos ko maglunch, eto na treatment. nakikita ko na ang mahiwagang silya na aking bubutasin. akalain mo yun, sa isang upuan, limang oras lang naman akong nakanganga. sakit sa panga! at eto matindi. hindi ko sukat akalain na may ganitong laban. hindi ako prepared (maygalibeybehh) malay ko bang tuturukan ako ng injection para sa anesthesia. (sakit kaya yun) manhid tuloy yung isang quadrant ng mukha ko. tapos may iniinject pang gamot na (shet sana hindi nalang ako nagpatreatment) LASANG ZONROX (kahit di pa ako nakakatikim nun) kadiri kaya! nakakasuka. pero ano pa bang magagawa ko, nakaupo na ako eh. haha! tapusin na to, para makauwi na ako. :D
7:15, ayan ang pinakahihintay kong oras ngayong araw. natapos ang kalahati ng treatment ko. uuwi na ako. ay hindi, mag-e.SM pa pala ako. Btw, nakabili na din ako ng inaasam asam ko na chizmuffin. hahaha. okay moving on. dapat magdidinner kami sa SM nila (Jet, JL & AJ) kaso hindi ko alam kung bat napunta kami sa faustina’s. haha :) dun ko lang narealize na, hindi madaling kumain pag may anesthesia sa bibig. (grabidaad lang talaga)
Pagpasok ko ng clinic, walang masakit sakin.
Pero paglabas ko, ansakit na ng ngipin ko :((
Sana pala, hindi nalang ako nahilig sa matamis. para hindi ako nagpapakahirap magsalita at kumain ngayon.
I Just Remembered, "Estudyante Pala Ako"
sa kadahilanang walang pasok
at bumabagyo sa paligid ng mga pader ng intramuros,
dama ko na hindi ako estudyante ngayon.
alas 9 ‘y media. naalimpungatan ako.
(anlamig kaya!) pagtingin ko,
nakatutok sakin ang electric fan na
nasa number 3. (ahhkayapala)
sa pagkakatanda ko kagabi,
naglalaro pa ako sa phone ng pinsan ko.
pero ending bagsak ako.
Pagod.Puyat.Lamig
aaaaang sarap matulog.
kaya kahit wala pang 12,
pikit na ako. hahaha!
Hindi pa pala ako nakakapag-aral
para sa 3 subject namin bukas
pukpukan na naman ‘to.
puro kase walang pasok
kaya puro make-up din
Sanay na ako sa ganito.
automatic na pag nawalan ng pasok,
“okay, make-up tayo nextweek”
nakakapagod. pero masaya.
eto pinili ko eh. wala ng atrasan.
pero minsan iniisip ko,
sana nag-archi nalang ako,
sana interior designing nalang kinuha ko.
sana ganito, sana ganyan.
pero kahit na sobrang dami kong gusto,
napamahal na rin ako sa kursong tinahak ko.
minsan, sa sobrang dami ng gagawin,
kinakalimutan ko muna na estudyante ako
iniisip ang mga bagay na pwedeng mangyari
pagkatapos nito. (voilaa) sinisipag na ulit ako.
“konting inspirasyon lang, makakaperfect ka na sa exams!yan ang laging nakatatak sa puso’t isipan
konting tiyaga na lang, matatapos ka na din sa pag-aaral.”
ng isang malapit na gumraduate tulad ko.
halos 2 taon nalang, pagdating nga taong 2013
magiging isang ganap na PTRP din ako :)
Palpating My Heart and Soul
I ended up my month of july by crying,
and i’ll start this month by laughing :)
Umattend ako ng seminar/convetion kanina.
it turned out to be good. I learned a lot,
and they learned something from me too.
(they’ve found out my weakness)
Lahat ng tao ay may tinatagong “kahinaan”. minsan, ito ang nagiging daan ng pagbagsak ng isang tao mula sa taas ng pagkakalipad niya.
Sabi kanina sa seminar, ”palpate you heart” sumagot ako ng tahimik, ”nagugutom at nauuhaw po.”
siguro, may mga taong magsasabing, “ang drama mo”, “weeeh?”, o di kaya naman “ang korny mo”. Sorry naman ha? yun ang sinasabi ng hypothalamus ko eh. ‘bat ba?
pero para sakin, sa pamamagitan ng mga simple ngunit may pinaghuhugutang mga katagang ito, malalaman mo na agad ang kahinaan ko, at kahit na wala akong sabighin, masasabi kong kitang-kita ang kahulugan na nakatago sa likod ng bawat katagang iyon. sabihin nalang natin na, walang maling opinyon. mapa-maganda man o masama ang sabihin ng iba, “I Don’t Care!”
Ang bilis ng araw, lumipas na naman ang isang buwan. HANONAAAH?? wala pa ding nagbabago. kung ano ako noon, ganun parin ako ngayon.
(anobanamanyan!) syempre wag na kayo umatungal sa pagrereact na maarte ako. ganun talaga, babae ako eh. hahaha :)
Subscribe to:
Comments (Atom)