I ended up my month of july by crying,
and i’ll start this month by laughing :)
Umattend ako ng seminar/convetion kanina.
it turned out to be good. I learned a lot,
and they learned something from me too.
(they’ve found out my weakness)
Lahat ng tao ay may tinatagong “kahinaan”. minsan, ito ang nagiging daan ng pagbagsak ng isang tao mula sa taas ng pagkakalipad niya.
Sabi kanina sa seminar, ”palpate you heart” sumagot ako ng tahimik, ”nagugutom at nauuhaw po.”
siguro, may mga taong magsasabing, “ang drama mo”, “weeeh?”, o di kaya naman “ang korny mo”. Sorry naman ha? yun ang sinasabi ng hypothalamus ko eh. ‘bat ba?
pero para sakin, sa pamamagitan ng mga simple ngunit may pinaghuhugutang mga katagang ito, malalaman mo na agad ang kahinaan ko, at kahit na wala akong sabighin, masasabi kong kitang-kita ang kahulugan na nakatago sa likod ng bawat katagang iyon. sabihin nalang natin na, walang maling opinyon. mapa-maganda man o masama ang sabihin ng iba, “I Don’t Care!”
Ang bilis ng araw, lumipas na naman ang isang buwan. HANONAAAH?? wala pa ding nagbabago. kung ano ako noon, ganun parin ako ngayon.
(anobanamanyan!) syempre wag na kayo umatungal sa pagrereact na maarte ako. ganun talaga, babae ako eh. hahaha :)
No comments:
Post a Comment